خیلی خوبه که آدم بنویسه از دل مشغولیاش از نگرانیاش ازینکه گاهی انقدر حرف واسه گفتن داره که حد نداره و تا میره دهنشو وا کنه طرف مقابل انگار که گوش شنوایی پیدا کرده طعمش میکنه و انچنان پشیمون میشه که نگو ونپررررس
از ادمایی که دور وبرتن اما نمیفهمنت ادمایی که فقط وفقط دغدغه های خودشون براشون مهمه ...
نمیدونم در هرحال که قراره هر روز هرچند کوتاه چیزی بنویسم وحس میکنم این خیلی خوبه...
برچسب:
نویسنده: آرتین حسینیان